Jak obrać żołądki indycze – porady i zastosowanie

Jak obrać żołądki indycze - porady i zastosowanie

Jeśli zastanawiasz się, jak obrać indycze żołądki, to dobrze trafiłeś. Jest kilka wskazówek, o których musisz pamiętać, zanim przystąpisz do tego zadania. Oprócz obierania żołądków powinieneś pamiętać o dokładnym wyczyszczeniu wnętrza i zewnętrznych części indyka. Używając czystej wody, możesz usunąć narządy i oczyścić jamę ciała indyka. Kiedy jama jest już oczyszczona i zdezynfekowana, powinieneś umieścić w niej lód, żeby schłodzić indyka. Zapewni to równomierne chłodzenie. Kiedy skończysz, czas na natychmiastowe schłodzenie indyka w lodówce.

Wybór indyka bez skóry to najzdrowszy sposób jedzenia indyka

Wybór indyka bez skóry to najzdrowszy sposób jedzenia tego ptaka, bo zawiera mniej tłuszczów nasyconych i więcej błonnika niż inne kawałki. Możesz też dodać balsamiczno-żurawinową konfiturę z cebuli lub przyprawiony jabłkowy sos żurawinowy, żeby nadać mu smaczny, świąteczny charakter. Białe mięso indyka zawiera mniej tłuszczu niż ciemne mięso, do którego należą skrzydełka, udka i nogi. Chociaż białe mięso jest mniej kaloryczne, ciemne zawiera więcej tłuszczu. Na szczęście większość tego tłuszczu to tłuszcze nienasycone, więc usunięcie skóry nie będzie miało negatywnego wpływu na twoją dietę.

Indyk to chuda i zdrowa opcja mięsna. Dostarcza ponad 20 g białka na porcję. Zawiera też niewielką ilość tłuszczu i spektrum witamin z grupy B, w tym niacynę, która pomaga organizmowi przetwarzać kwasy tłuszczowe i cukry. Mięso indyka ma niską zawartość sodu, ale możesz chcieć unikać spożywania indyka ze skórą.

3 uncje pieczonej piersi indyka bez skóry to dobre źródło białka. Indyk jest bogaty w witaminy z grupy B, selen, cynk i fosfor. Trzy uncjowa porcja piersi indyka bez skóry ze skórą ma tylko 165 kalorii, podczas gdy podobna porcja indyka bez skóry zawiera 5,1 grama tłuszczu i tylko 145 kalorii. Indyk ma wiele korzyści zdrowotnych, w tym wspiera układ odpornościowy.

Smażenie indyka nie jest dobre dla zdrowia. Regularne spożywanie smażonych potraw jest powiązane z problemami sercowo-naczyniowymi. Skóra wchłania większość oleju zawartego w smażonym indyku. Unikanie tego źródła dodatkowego tłuszczu to świetny sposób na uniknięcie tego problemu. Indyk zawiera również aminokwas znany jako tryptofan, który jest niezbędny do syntezy białek w organizmie i jest również odpowiedzialny za senność po posiłku.

Skóra zawiera dużo tłuszczu. Białe mięso indyka ma mniej tłuszczu i więcej białka niż ciemne mięso. Białe mięso indyka zawiera nieco więcej białka niż ciemne mięso, a ponadto jest bogate w witaminy i minerały. Wybierając indyka bez skóry, możesz być pewien, że będzie to dla ciebie zdrowszy wybór. W ten sposób unikniesz zbędnych kalorii i tłuszczu oraz będziesz mógł cieszyć się smacznym posiłkiem bez obaw o skażoną żywność.

Oprócz unikania skóry powinieneś wybierać także jasne mięso bez skóry. Zawiera ono mniej kalorii niż przetworzony indyk. Porcja lekkiego indyka bez skóry zawiera około 18% zalecanego dziennego spożycia sodu. Podczas gdy długi na stopę hot dog w bułce ma około 470 kalorii i 54 gramy tłuszczu, ogromny udziec indyka zawiera prawie pięćset kalorii i prawie połowę tej ilości tłuszczu.

Najzdrowszym sposobem przyrządzania indyka jest pieczenie go bez skóry. Jest to o wiele zdrowsze niż smażenie czy pieczenie, ponieważ indyk jest gotowany we własnych sokach, a nie na maśle. Możesz też przyciąć skórę i użyć świeżych ziół zamiast masła, które zawiera co najmniej 20 procent wody. Pamiętaj jednak, by nie dodawać do indyka zbyt dużo soli.

Wybór podrobów z indyka jest bezpieczny dla psa

Twój pies może uwielbiać smak podrobów z indyka, ale nie powinien spożywać szyi ptaka, która zawiera kości i drobne ości. Aby mieć pewność, że Twój pies nie będzie cierpiał z powodu rozstroju żołądka lub innych problemów żołądkowo-jelitowych, powinieneś upewnić się, że podroby z indyka są dokładnie ugotowane przed podaniem. Upewnij się, że gotujesz podroby w wodzie przez około 10 minut. Po ugotowaniu przechowuj je w lodówce, żeby pies mógł się nimi delektować. Jeśli musisz przygotować mięso w inny sposób, możesz też użyć gotowanych kości, np. z kurczaka, kaczki czy indyka.

Kiedy karmisz psa podrobami z indyka, powinieneś pokroić je na małe kawałki i podawać psu jako specjalny przysmak przez kilka dni. Pamiętaj, że podroby z indyka zawierają kości, które mogą doprowadzić do zadławienia. Ryzyko to jest większe, jeśli Twój pies szybko je. Podroby są też potencjalnie skażone bakteriami. Większość psów nie zaraża się salmonellą z powodu podrobów z indyka, ale psy z osłabionym układem odpornościowym i problemami trawiennymi są w grupie ryzyka.

Szyje i nogi indyka są dobrym źródłem białka i doskonale nadają się do chrupania. Jednak dla małych psów mogą być zbyt duże, żeby je pogryźć. Aby ułatwić psu żucie szyjek indyczych, pokrój je na mniejsze kawałki i zmiel. Możesz też trzymać szyjkę indyka, żeby pies mógł ją żuć. Kiedy pies skończy ją żuć, usuń z niej żołądki indyka. Mają one wysoką zawartość tłuszczu i są bogate w składniki odżywcze. W surowej karmie dla psów są one często podawane jako mięso mięśniowe.

Czytaj również:   Jak obrać melona - porady i zastosowanie

Pierś i nogi indyka są również bezpieczne dla psów. Białe mięso jest chudsze i zawiera więcej białka niż mięso ciemne, jest też od niego nieco zdrowsze. Z kolei mączka z indyka powstaje w wyniku renderowania świeżego indyka, co jest wymyślnym terminem kulinarnym oznaczającym celowe przegotowanie mięsa. Takie mięso zawiera jednak wysoki poziom sodu i inne niezdrowe dodatki. Najlepszym rozwiązaniem dla twojego psa jest używanie piersi z indyka.

Podroby z indyka nie nadają się do spożycia przez ludzi, ale są całkowicie bezpieczne dla psa. Poza tym, że są bardzo pożywne, szyjki indyka mogą być też świetnym źródłem wapnia, glukozaminy, cynku oraz innych minerałów i witamin. Mimo że szyjki indycze zawierają dużo tłuszczu, ich spożywanie jest bezpieczne dla psów. Chociaż żołądki indyka nie nadają się do spożycia przez ludzi, można je wykorzystać jako składnik domowej karmy dla psów.

Kiedy kupujesz indyka, sprawdź, czy na opakowaniu znajduje się woreczek z podrobami. Następnie ostrożnie wyjmij woreczek z podrobami z jamy indyka, używając szczypiec lub widelca. Ta metoda zapewni, że podroby z indyka będą przygotowane oddzielnie. Mięso z podrobów indyka ma niską zawartość tłuszczu, ale jest bogate w witaminy. Witamina B12 jest niezbędna do normalnego funkcjonowania mózgu, niacyna jest niezbędna dla zdrowia układu krążenia, a ryboflawina jest ważna dla zdrowej skóry i włosów.

Heterakis powoduje uszkodzenia wątroby u indyków

Choroba wągrów wywoływana przez Histomonas meleagridis jest kolejną przyczyną uszkodzeń wątroby u indyków. Choroba ta jest wywoływana przez pasożyta Histomonas meleagridis, który zazwyczaj rozprzestrzenia się przez bezpośredni kontakt lub połknięcie zarażonych robaków jelitowych. Choroba zaczyna się zwykle 11 dni po zarażeniu. Nie powoduje sinicy głowy, ale powoduje martwicze zmiany docelowe w wątrobie i rdzeniu jelita ślepego.

Infekcja jest wywoływana przez Histomonas meleagridis, pierwotniaka, który atakuje wszystkie ptaki grzebiące. Indyki są najbardziej podatne na tę infekcję. Kurczęta są zazwyczaj bezobjawowymi nosicielami, ale śmiertelność wynosi 80-100%. Objawy kliniczne to opadająca głowa, zamknięte oczy, zmierzwione pióra i wycieńczenie. Chorobę można również rozpoznać na podstawie patognomonas i martwiczych zmian w wątrobie.

Indyki są narażone na ryzyko uszkodzenia wątroby z powodu Heterakis. Pasożyt ten ma kilka stadiów rozwojowych i jest uważany za najczęstszą infekcję nicieni u drobiu. Pierwotne zmiany występują w jelicie ślepym, które jest zainfekowane pierwotniakiem i migruje do błony podśluzowej i mięśniowej. W wyniku zapalenia powstaje żółtawo-zielony, kazirodczy wysięk i serowaty rdzeń. Wrzody mogą powodować erozję ściany jelita ślepego i rozprzestrzeniać się na inne narządy. Infekcja może też rozprzestrzeniać się bezpośrednio pomiędzy stadami indyków.

Pierwsze objawy kliniczne tej choroby odnotowano w komercyjnym stadzie indyków. Ptaki wykazywały zmiany histomoniazowe, a badanie histopatologiczne potwierdziło diagnozę. Poziom zarażenia zarówno Ascaridia dissimilis jak i Heterakis gallinarum był umiarkowany u tych zarażonych ptaków. Eksperyment prowokacyjny nie wywołał choroby, a poziom zakażenia obu gatunków był niski.

Objawy choroby to żółte odchody, tulenie się, brak łaknienia i depresja u dotkniętych nią indyków. Chociaż kurczaki są bardziej odporne na tę chorobę niż indyki, to zachorowalność i śmiertelność w stadach indyków może sięgać 100%. Choroba jest śmiertelna, jeśli nie jest leczona. Bezobjawowe indyki mogą również być nosicielami pasożyta w jelicie ślepym.

Nie ma dostępnej szczepionki przeciwko tej chorobie u indyków, ale można ją leczyć Fenbendazolem i Higromycyną B. Nie ma skutecznej szczepionki, więc najlepszym sposobem uniknięcia zarażenia jest zapobieganie infekcji. Dostępne są szczepionki, ale nie są one zbyt skuteczne i mogą nie być konieczne w przypadku drobiu. Jeśli chcesz zapobiec tej chorobie, upewnij się, że stosujesz odpowiednie środki bezpieczeństwa biologicznego i higieny.

Chociaż objawy kliniczne choroby nie są łatwe do rozpoznania, to jednak są one patologicznym dowodem na to, że patogen ten jest odpowiedzialny za uszkodzenia wątroby u indyków. U indyków dotkniętych chorobą pojawiają się owrzodzenia w jelicie ślepym oraz zmiany w postaci “byczego oka” na wątrobie. Heterakis jest poważną chorobą bakteryjną, która może powodować do 40% śmiertelności u indyków i 10% śmiertelności u kur. Jej nasilenie oznacza, że hodowca indyków osiągnie około 75% mniejszy zysk z każdego hodowanego indyka.

Podobne

Total
0
Shares
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.